Skip to content

SCIPS

Personal tools
You are here: Home » Αναπηρίες » Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής (ADHD)
Quick Links
Home Home
Project home Project
Search Search
Browse Browse
Feedback Feedback
References References
Contact Us Contact Us
Site Map Site Map
FAQ FAQ
Help Help
 

Σύνδρομο Ελλειμματικής Προσοχής (ADHD)

Document Actions

Χαρακτηριστικά του Συνδρόμου Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ)

Το σύνδρομο ελλειμματικής υπέρ-κινητικής προσοχής, γνωστό και ως σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής ή σύνδρομο υπέρ-κινητικότητας, αποτελεί μια νευρολογική διαταραχή, η οποία προκαλείται από μια ανισορροπία στους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου, συγκεκριμένα τη ντοπαμίνη και τη νορεπινεφρίνη, και επηρεάζει τις περιοχές του εγκεφάλου που ελέγχουν την προσοχή, τις ορμές και την συγκέντρωση.

Το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής αποτελεί μια κοινότυπη διαταραχή της παιδικής και εφηβικής ηλικίας και χαρακτηρίζεται από αυθορμητισμό, υπέρ-δραστηριότητα και/ ή έλλειψη προσοχής. Τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου δεν παρατηρούνται στον ίδιο βαθμό σε όλους τους ανθρώπους και οι ιατρικοί ειδικοί αναγνωρίζουν ότι υπάρχουν τρεις κύριοι συνδυασμοί χαρακτηριστικών:

  • Μερικοί άνθρωποι παρουσιάζουν υπέρ-δραστήριο/ αυθόρμητο χαρακτήρα.
  • Μερικοί απρόσεχτο/ αφηρημένο χαρακτήρα, ενώ
  • Κάποιοι άλλοι παρουσιάζουν ένα συνδυασμό των δυο παραπάνω κατηγοριών(η τελευταία κατηγορία αποτελεί την πλειοψηφία των περιπτώσεων του συνδρόμου ελλειμματικής προσοχής).

 Οι αυθόρμητες ή υπέρ-δραστήριες συμπεριφορές συνήθως χαρακτηρίζονται από ταραχή, δυσκολίες στη φυσιολογική αλληλεπίδραση, συχνή διακοπή των άλλων και σχεδόν πάντα τάση φυγής. Από την άλλη, η ελλειμματική, αφηρημένη προσοχή διέπεται κυρίως από χαρακτηριστικά αναδιοργάνωσης, αδυναμίας συγκράτησης πληροφοριών και αδυναμία προσοχής κατά τη διάρκεια εκτέλεσης καθηκόντων και δραστηριοτήτων. Οι συγκεκριμένες συμπεριφορές παρατηρούνται από την πρώτη κιόλας παιδική ηλικία και διαφέρουν αρκετά από μια άσχημη απλώς συμπεριφορά. Ενώ κάποια χαρακτηριστικά του συνδρόμου ελλειμματικής προσοχής παρουσιάζονται μέχρι ένα βαθμό σε όλους μας, η διαφορά μεταξύ του συνδρόμου αυτού και της φυσιολογικής συμπεριφοράς έγκειται στο βαθμό του προβλήματος και στις δυσκολίες που προκαλεί στο εκάστοτε άτομο. Τα άτομα με σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής παρουσιάζουν σημαντικά μεγαλύτερο εύρος και σοβαρότητα, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου.

Τα άτομα με σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής επιδεικνύουν συμπεριφορές, οι οποίες δεν ταυτίζονται με κάποια άλλη ψυχιατρική κατάσταση και δεν συμβαδίζουν με την ηλικία και τη διανοητική ικανότητα των ατόμων. Η επιρρεπής μεταβολή διάθεσης και η κοινωνική αδεξιότητα αποτελούν κοινά χαρακτηριστικά του συνδρόμου. Οι παιδαγωγοί και οι γονείς των ατόμων αυτών, παρατηρούν μια ιδιαίτερη συχνότητα, όσον αφορά τη λανθασμένη ερμηνεία κοινωνικά αποδεκτών υποδείξεων και την εμφάνιση ανάρμοστης συμπεριφοράς. Οι κοινωνικές δυσκολίες συχνά κορυφώνονται κατά τη διάρκεια της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης και υποχωρούν στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, αν και στην εφηβεία οι τυχόν ανασφάλειες που παραμένουν, διογκώνουν κάνουν τις φυσιολογικές αβεβαιότητες της ηλικίας αυτής.

Το σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής παρατηρείται στην ηλικία των 5 ετών και σύμφωνα με τα ιατρικά πορίσματα επηρεάζει το 5% των παιδιών σχολικής ηλικίας, με μια αναλογία μεταξύ αρσενικού-θηλυκού, 4 προς 1. Η παρατηρούμενη επικράτηση του ADHD σε αγόρια και κορίτσια ακολουθεί ιδιάζουσα πορεία, εξαιτίας του γεγονότος ότι τα χαρακτηριστικά της υπέρ-δραστηριότητας και του αυθορμητισμού είναι συχνότερα στα αγόρια, ενώ τα κορίτσια παρουσιάζουν περισσότερο χαρακτηριστικά απροσεξίας. Οι έρευνες φανερώνουν ότι το 80% των παιδιών με σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής, συνεχίζει να βιώνει τα χαρακτηριστικά του συνδρόμου κατά την εφηβεία, ενώ το 67% συνεχίζει να τα βιώνει κατά τη διάρκεια της ενήλικης ζωής.

Μερικά χαρακτηριστικά του συνδρόμου ελλειμματικής προσοχής θεωρούνται θετικά προσόντα για την πανεπιστημιακή ζωή. Τα χαρακτηριστικά αυτά συνοψίζονται στα εξής:

  • Ικανότητα να παρατηρούν τα γενικά σημεία του μαθήματος και να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις λεπτομέρειες.
  • Δημιουργικότητα και εφευρετικότητα.
  • Η ανάληψη ρίσκου οδηγεί σε σημαντικές ανακαλύψεις.
  • Ικανότητα επεξεργασίας πληροφοριών και εκτενέστερων παρατηρήσεων.
  • Υψηλά επίπεδα ενέργειας.
  • Καλές διαπραγματευτικές ικανότητες.
  • Διαισθητικότητα και αντιδραστικότητα.
  • Ικανότητα υπέρ-εστίασης.

Χαρακτηριστικά που Επιδρούν στη Μάθηση και στη Διδασκαλία

 Οι πιθανές περιοχές δυσκολίας για τους μαθητές με σύνδρομο ελλειμματικής προσοχής συνοψίζονται στις εξής:

  •  Απροσεξία ή ελλειμματική προσοχή- η προσοχή τους διακόπτεται από τις προσωπικές τους σκέψεις, συχνή ονειροπόληση, βεβιασμένη αλλαγή θεμάτων συζήτησης και παραγωγή έργου ποικίλης ποιότητας.
  • Αυθορμητισμός-αδυναμία εσωτερικού διαλόγου, ολοκληρώνοντας τις προτάσεις των άλλων και/ ή διακόπτοντας.
  • Βραχυπρόθεσμη μνήμη-φτωχή ικανότητα καταγραφής σημειώσεων και ελάχιστη ως μηδαμινή προνοητικότητα που οδηγεί σε ανικανότητα μάθησης από τα λάθη τους και παλινδρόμησης σε προηγούμενες εμπειρίες.
  • Ανεξάρτητη λειτουργία προσαρμοστικότητας.
  • Ξαφνικές μεταβολές διάθεσης-που εκτείνονται από την ανησυχία και την ταραχώδη συμπεριφορά ως την πλήρη αδράνεια(επηρεάζοντας έτσι την ολοκλήρωση των εργασιών τους και την επανάληψη για τις εξετάσεις).
  • Φτωχή οργάνωση και διευθέτηση χρόνου.
  • Ανάληψη κινδύνων.
  • Λύση προβλημάτων.
  • Διαπροσωπικές σχέσεις και συναισθηματική λειτουργία-οι μαθητές μπορεί να εμφανίζονται κοινωνικοί αλλά οι φιλίες μπορεί να είναι επιφανειακές.
  • Θέματα σχετικά με τη φαρμακευτική αγωγή-αυτό μπορεί να επηρεάσει το πρόγραμμα του ύπνου.  

Potential Challenges to the Achievement of Learning Subjects

External Resources

Last modified 2007-05-29 01:10 PM
 

Leonardo da Vinci: European Training for the UK Powered by Plone Pencil

This site conforms to the following standards: